Sidebar

Δερμιτζάκης: «Μεγάλη τιμή, τους ευχαριστώ πολύ»

Δερμιτζάκης: «Μεγάλη τιμή, τους ευχαριστώ πολύ»

Στο Metropolis 95,5 και την εκπομπή «Στη Σέντρα» φιλοξενήθηκε ο νυν προπονητής της ΑΕΛ, Παύλος Δερμιτζάκης, μιλώντας για τη βράβευσή του ως ο καλύτερος προπονητής της Super League 2, από τον ΠΣΑΠ, για τη περσινή χρονιά που διένυσε στον πάγκο του Πανσερραϊκού.

Αρχικά, αναφερόμενος στη βράβευσή του από τον ΠΣΑΠ: «Είναι μεγάλη υπόθεση να σε αναγνωρίζουν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές. Και επειδή είναι παιδιά με επίπεδο και ποιότητα, θεωρώ ότι τα κριτήριά τους είναι συγκεκριμένα. Μεγάλη τιμή, τους ευχαριστώ πολύ. Είναι παιδιά που διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας, ένα καλύτερο πρωτάθλημα και ένα καλύτερο μέλλον.

Είναι μια κατηγορία με πολλοί καλούς ποδοσφαιριστές, που θα μπορούσε να στρέψει το ενδιαφέρον της και η Super League  σε αυτούς, και φυσικά υπάρχουν και πολλοί καλοί προπονητές. Θέλω να πιστεύω ότι ένας  από αυτούς μπορεί να είμαι και εγώ. Ειδικά σε μια χωρά που οι Έλληνες προπονητές, ποδοσφαιριστές και διαιτητές είναι είδος προς εξαφάνιση.

Σε κάθε περίπτωση, η βράβευση αυτή προς το πρόσωπό μου εκφράζεται μέσα από έναν ολόκληρο οργανισμό, δηλαδή την ομάδα του Πανσερραϊκού, με την οποία πετύχαμε έναν σημαντικό και ιδιαίτερο στόχο. Την άνοδο της ομάδας στη Super League μετά από 13 χρόνια. Μαζί με τη διοίκηση που μου έκανε την τιμή να έχω τις τύχες αυτές της ομάδος, με ποδοσφαιριστές που με κάνανε υπερήφανο, τους φιλάθλους που μου δείξανε επίσης μεγάλη αγάπη και όλους τους συνεργάτες που είχα στην ομάδα και ήταν τα μάτια μου. Και φυσικά εύχομαι το ίδιο να συμβεί και με την ΑΕΛ».

Για το αν ο ίδιος θα ήθελε να ξανακάτσει μελλοντικά σε πάγκο της Super League 1: «Σίγουρα ο στόχος όλων των προπονητών είναι να φτάσουν σε ένα τοπ επίπεδο. Εγώ έχω φτάσει, έχω δουλέψει στη Super League 1. Απλά κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα, γιατί τα κριτήρια  των παραγόντων είναι διαφορετικά.

 Ίσως επιλέγουν τους ξένους για να μην διαβάζουν και να μην πιέζονται, να έχουν μεγαλύτερη αντζέντα με μάνατζερ και παίκτες. Δεν είναι όμως προπονητές που έχουν περισσότερες γνώσεις από εμάς. Οι Έλληνες προπονητές μορφώνονται, πηγαίνουν στο εξωτερικό και μαθαίνουν πράγματα.

Το να προσπαθείς να δείχνεις τη δουλειά, να περιμένεις  κάτι καλύτερο και να μην γίνεται δημιουργεί  προβληματισμό. Εγώ βλέπω τι δεν έχω κάνει καλά για να διορθωθώ. Βλέπω μόνο τον εαυτό μου, δηλαδή τι δεν έχω κάνει εγώ σωστά».